Henk Hage

portrettenproject Long Stay TBS

Bespiegelingen

Eri 3, 14XII15

Eri 3, 14XII15

Portret Eri 3 was heel snel goed. Ik portretteerde hem al een half jaar geleden en eerder in april 2014. Daarmee heb ik voor het eerst een drietal portretten die met een tussentijd van respectievelijk meer dan een jaar en een half jaar geschilderd zijn. Daardoor heel verschillend. Ze naast elkaar bekijkend bracht dit Eri tot de bespiegeling:

“Je kunt hier wel zien dat ik een meervoudige persoonlijkheidsstoornis heb…”

Ik wist niet hoe te reageren en zweeg. Even later:

“Weet je, ik ben het meest mezelf, vlak voordat ik ga slapen.”

“Daar waren we nu wel heel dicht bij.”

“Dat mag ook wel, dat ik zo geportretteerd word.”

Ik herinner me dat hij tijdens de eerste sessie even weg dommelde. Omdat ik dat toen zo bijzonder vond, maakte ik in die fase een foto van het portret:

Eri 1, 16VI15, onvoltooid

Eri 1, 16VI15, onvoltooid

Bij de vorige sessies noteerde ik meer van zijn bespiegelende opmerkingen. Op mijn uitleg over de naam van het door hem gekozen sterrenbeeld Eridanus, de rivier in de onderwereld:

“Dat is mooi toch? Stromen ondergronds, ze komen ergens boven… “

Later in dezelfde sessie:

“Weet je wat ik nog eens zou willen? Naar Jeruzalem gaan en daar de lijdensweg van Christus lopen. En de heilige plaatsen bezoeken.”

En bij de tweede sessie, waarin ik Eri 2 voltooide:

“Had ik maar naar mijn moeder geluisterd… dan zat ik hier nu niet.”

Eri 2 gaat als cadeau naar zijn moeder.

Eri 2, 16/29VI15

Eri 2, 16/29VI15

Om de reeks die tot deze bespiegelingen leidde compleet te maken het eerste portret dat ik van hem maakte. Ik noem het Eri 0, omdat de keuze voor de namen pas later gemaakt is. Het is een schets die ik in een kwartiertje deed. Dat was in een pilot ter voorbereiding van het project. Eri vroeg toen of hij het portretje mocht hebben. Dat bracht mij op het idee om voor alle modellen zelf ook een portret te schilderen.

Eri 0, 14IV15

Eri 0, 15IV14

Dat het laatste portret, Eri 3, in mijn ogen wel iets van een apostel heeft, past eigenlijk wel bij hem. Ik zal er over een tijdje weer een maken.

 

Nog een portret van deze week, 22 december, de donkerste dag van het jaar.

Phe 2, 22XII15

Phe 2, 22XII15

Phe is gevoelig voor beelden en symboliek. De keuze voor Phe, het sterrenbeeld Phoenix, is voor hem heel passend. De witte open gelaten bovenkant, hij heeft een wit-grijze krullende haardos, en de twee naar boven getrokken penseelstreken op het voorhoofd, verleidden hem tot:

“Henk maakt dit portret met Gods hulp …  en de mijne.”

 

De vroeg invallende schemering dwong me te stoppen. De atelierfoto met drieënvijftig  portretten maakte ik in die schemering, daardoor zag ik niet dat er twee portretten achter de ezel niet te zien zijn. Voor die drieënvijftig portretten poseerden achtendertig verschillende modellen. In het nieuwe jaar verder. Als het mee zit, schilder ik half mei het achtentachtigste portret. Omdat er veel portretten als geschenk naar de moeders gaan, zou het mooi zijn als dat vóór Moederdag lukt.

22 december 2015, schemering

22 december 2015, schemering

 

 

 

 

 

Oogcontact

Cap 3, 1/7XII15, détail

Cap 3, 1/7XII15, détail

Altijd gedacht dat oogcontact met het model essentieel is. Cap had steeds zijn ogen dicht als hij voor me zat, vijf sessies lang. Af en toe deed hij ze even open. Misschien dat ik daardoor extra alert was. Dit laatste portret van hem heeft sterke ogen: de rode lijntjes, de stevige penseelstreken van de oogleden, de donkere irissen. Ze zijn trefzeker gezet, zonder dat ik er nog eens op terugkwam. Bovendien treffen ze goed de oogopslag van Cap.

De foto hierboven is een détail, genomen met een beetje tegenlicht. Zo zag ik het, in een oogopslag (!), terwijl ik de fotocamera op het statief aan het monteren was. Door het tegenlicht de glans van de natte verf. De kleur die je daardoor rechtsboven ziet, gaat mooi over in de transparante lagen in het voorhoofd. De kruislings geschilderde kwaststreken van de grondering zijn door de verflagen heen te zien. Deze foto maakt zichtbaar wat dit portretje voor mij bijzonder maakt. Meer nog dan de zogenaamd juiste foto, hieronder.

Cap 3, 1/7XII15

Cap 3, 1/7XII15

Of je nu naar een mens kijkt of naar een schilderij, soms zie je in een flits meer dan na lang turen. Dat er aan het portret Cap 3 wel lang turen vooraf is gegaan, blijkt wel uit onderstaande foto’s gemaakt na de voorgaande sessies.

Cap 1, 3XI15, détail (onvoltooid)

Cap 1, 3XI15, détail (onvoltooid)

Cap 2, 3XI15, détail (onvoltooid)

Cap 2, 3XI15, détail (onvoltooid)

Cap 1, 3/17XI15, détail

Cap 1, 3/17XI15, détail

Cap 2, 3/24XI15, détail

Cap 2, 3/24XI15, détail

Cap 3, 1XII15, détail (onvoltooid)

Cap 3, 1XII15, détail (onvoltooid)

 

Hieronder nog een détail van ogen. Het derde portret van Aps, de paradijsvogel die in mei en eind juli al geweest is. Dit is nu vooral een studie van wat een bril teweeg brengt: lichtreflecties, schaduw van het montuur, zweem van verkleuring door het glas, de dunne lijnen van het montuur. Nodigt uit met dunne penselen te schilderen. Lijnen en kleine toetsjes.

Aps 3, 8XII15 détail (onvoltooid)

Aps 3, 8XII15 détail (onvoltooid)

Wordt vervolgd.

 

8 december 2015

8 december 2015

© 2017 Henk Hage

Up ↑